Mwisho wa Penzi - Part 3

Nyumbani kwa Neema, alikuwa amejifungia ndani ya chumba chake, akilia kwa ukimya. Rajab alikuwa ameondoka baada ya kumtishia tena, akimtaka ajiandikie kwenye hati ya ndoa kesho yake. Mama Shiko alipiga mlango. "Neema, nifungulie." Neema alifungua mlango kwa shida, machozi bado yakitiririka. Mama Shiko alimkumbatia mara moja. "Nini kimetokea, mtoto wangu?" "Nilimdhuru Baraka," alisema kwa sauti iliyovunjika. "Na sasa Rajab ananidanganya tena." Mama Shiko alimtazama kwa macho makali. "Huwezi kujiweka katika kifungo cha uchungu kwa ajili ya woga. Unahitaji kumwambia Baraka ukweli." "Lakini atanichukia," alisema Neema, akijishika kifua. "Au labda atasamehe," Mama Shiko alijibu. "Lakini hutaijua kamwe kama hujajaribu." Siku iliyofuata, Baraka aliamua kutoka nje kwa mara ya kwanza tangu usiku huo. Alitembelea kiwanda cha pombe cha Juma, rafiki yake wa karibu. "Unaonekana kama maiti," Juma alisema wakati alipomwona. "Nachohi nzima," Baraka alijibu, akikalia kwenye stool. Juma alimwangalia kwa makini. "Imetokea nini?" Baraka alimweleza kila kitu - kuhusu Neema, kuhusu Rajab, na jinsi alivyohisi kama kila kitu kilikuwa kimeharibika. Juma alisimama kwa muda mrefu, akimtazama rafiki yake. "Kwa hivyo utaacha tu?" aliuliza hatimaye. "Ninafanya nini kingine?" Baraka aliuliza, akinywa kikombe chake kwa haraka. "Pambana," Juma alisema kwa uamuzi. "Kama unavyofanya kwenye michoro yako. Usiache kitu chochote kikakatae rangi yako." Baraka alimtazama kwa mshangao, kisha akatabasamu kwa mara ya kwanza siku hiyo. "Wewe ni mjinga," alisema. "Lakini labda uko sahihi." Wakati huo huo, Neema alikuwa ameamua kufanya kile ambacho alikuwa akiogopa. Alitembelea studio ya Baraka, lakini alipofika, mlango ulikuwa umefungwa. Alipiga simu, lakini haikuwa ikijibu. Alijikuta akiangalia kwenye dirisha, akiona michoro yake iliyokuwa imejaa hasira na uchungu. Kisha akagundua mchoro mmoja uliokuwa umejificha nyuma ya ubao - mchoro wa yeye mwenyewe, lakini wenye tabasamu na macho yenye furaha. Alijishika kifua, akihisi kama kila kitu kilikuwa kinampita. "Nimekosea," alisema kwa sauti ya chini. "Nimekosea sana." Usiku ule, Baraka alirudi nyumbani baada ya kutembelea maeneo mbalimbali ya jiji, akijaribu kupata amani ya moyo. Alipofika mlangoni, aligundua kitu kilichowekwa chini ya mlango - barua ndogo yenye herufi za Neema. Mkono wake ulitetemeka alipoiinua. Alifungua polepole, na kuanza kusoma: *"Baraka mpenzi wangu, Nimekuandikia hii kwa sababu sijui kama ningeweza kukusemea macho kwa macho bila kutikisika. Ninajuta kila kitu. Ninajua sio rahisi kukubali, lakini nilikuwa naogopa. Rajab alinidanganya kwa miaka mingi, na nilimwamini tena kwa sababu ya hofu. Lakini kitu pekee ninachojua sasa ni kwamba nakupenda. Sijali kama unanishuku au unanichukia. Nilitaka tu ujue ukweli. Ni mimi wako, Neema."* Baraka alisimama kwa muda mrefu, akishika barua hiyo kwa mikono yake miwili. Alihisi kila kitu kinachomzunguka - upepo wa usiku, sauti za watu walio kwenye mitaa, hata mlio wa simu yake alipokuwa akiitwa - kilikuwa kimepungua. Kisha akafunga mlango, akaketi chini, na kuanza kuandika majibu.